رهاشدگی

فرد این حس را دارد که در مهمترین جنبه های شخصیت اش، انسانی ناقص، نامطلوب، بد، حقیر و بی ارزش است یا این که در نظر افرد مهم زندگی اش، فردی منفور و نامطلوب به حساب می آید.

آن ها ممکن است، احساس پوچی، بی معنایی و محرومیت از محبت کنند.

این بیماران در قالب فرآیندهای تداوم طرح واره، معمولا افراد مهم زندگی خود را به گونه ای انتخاب می کنند که به احتمال زیاد آنها را رها کنند